Дохне, дохне, дохне, пад вакном.

На зялёнай траўцы мая німфа.

Я цябе пяшчотна і рупліва,

Ножыкам, як дожджыкам па шыі.

Кровушка твая ўгноіць глебу,

Костачкі твае і твае нэрвы,

Самы першы, лепшы і манэрны,

Закапаю ў садзе пад агрэстам.

Добрае між іншым месца...

Вып'ю вінчыка і лягу спаць пад вечар,

Супакоены і нават недзе вольны.

Скончыліся гэтай ноччу войны.

Я цяпер шчаслівы і пакойны.

Лягу на канапку і да ранка,

Буду сьніць дзяўчыначку-смуглянку.

У прыгожых строях, маладою,

Ці з крывавай ранай пад сасною...