Дым. Вагонь. Сьмерць. Вайна.

Я адзін у чорнай хаце.

Паганыя фрыцы спалілі да тла.

Хату. Мяне. Дзяцей і маці.

Рукі - вуглі. Я бачу праз дым

Астаткі свайго пагарэлага цела.

Я быў малайцом, а памёр маладым.

З укусам на шые язычніцкай дзевы.

Жахлівая ноч. Нікога навокал.

Нямецкія сьпевы аднекуль здалёк.

І смага катуе па сонечным сокам,

Якія па целу свой ведаюць цёк.

Адкуль тая прага? Ядкуль тыя сілы?

Мяне не трымае ў палоне зямля.

Я чую як песьні сьпявае ў магілах,

Крыжамі замкнёная наша радня.

Дрыгва мой прытулак! А там лютэране,

Са шмайсерам кожны, але ўсё адно.

Мне хочыцца піць, я ў стомленым стане,

Іх кроў будзе лепей за наша віно!