Ён рады кожнаму, хто прыйдзе за парадай,

Яго парад вартая таго,

Каб перарэзаць ноччу шыю брата,

А потым піць у карчме без боязі віно.

Яго прыемнасьці балюча бьюць па сэрцу,

Ён нож хавае пад спадніцаю жаны.

І кожны, хто паеў яго відэльцам,

Не змог дажыць да ранешняй вясны!

Спыні свае вандроўкі прынц-злачынца!

Ці чуеш грукат у ночы капытоў?

То за табой, тваёй крыві напіцца.

Вярнуць цябе ў пекла да сяброў.

І ціха будзе нашаму стварэньню.

Па сутарэньнях пройдзе новы звон.

А гэты звон не будзе чуць збавеньня,

Няма тут незачыненых вакон!