Мара – ня быць абароненым  

Ад сьмерці.

Ціха вуснамі вусны  

Згрэбсьці.

Сьпі, дзіцятка, сьпі...

Мовіць словы,

На якія можна адказаць

Толькі маўчаньнем,

І кідаць іх  

Па начах мне.

Сьпі, дзіцятка, сьпі...

Мы надта маладыя, каб жыць,

І старыя, каб ісьці на вайну.

Наш занятак –

Хутчэй астыць.

Наша справа –

Пайсьці ка дну.

Нашая ганьба –

Нашая слава.

Нашая страва –

Нашая мара –

Ня быць абароненым

Ад сьмерці.

Ціха вуснамі вусны

Згрэбсьці.

Ну, і добра.

Ну, і ладна.

Сьпі, дзіцятка, сьпі...