Хоча злодзей кровушкі маёй,

Ён пад плотам з колышкам вартуе.

Я яму па цемечку нажом,

Прыпыню вандроўку залатую.

Я яму па самае жыцьцё,

Ляза вострае ўсаджу пад сэрца.

Я не злодзей, проста пытрыёт,

Хай крывёй сваёй бандзюк уп'ецца.

А калі я раптам не пасьпею,

Ён, злачынца, апярэдзіць, што ж.

Адыйду да лепшага сусьвета,

Не вазьму у руку болей нож.