Востраў. Дзіўны востраў.

Нікога няма, я адзін.

Хата мая, гаспадарка,

На месцы вясковых хацін.

Жонка мая недзе ў полі,

Дзеткі гуляюць з катом.

Закінуты востраў на волі,

Магутных паўднёвых вятроў.

Востраў і толькі я ў сенцах,

Я толькі ў лесе адзін.

Рублю колькі дрэваў патрэбна,

І рву колькі трэба малін.

А ў дрыгве журавіны,

І болей нікога няма.

Для гэтай бясьпечнай Радзімы,

Жыцьцё мне аддаць не шкада.

З ружжом я паўстану за востраў,

Дзе я буду сам сабе пан.

Як думаю - робіцца млосна,

Ад гукаў сапраўдных кайдан.