Калі доўга грукаць

Галавою

Аб бэтонную сьцяну,

Бэтон зробіцца цёплым...

І да яго  

Можна будзе прытуліць

Сваю шчаку

Падобную да марской зоркі-мэдузы,

Адчуць,

Як зазямляецца

Празь цела памяць,

І дачакацца імгненьня,

Калі твае вочы

Ператворацца ў неваляшак,

А стракаты сусьвет

Падасца глыбокай дзіркаю

Ў мыйніцы.