Жонка ў мяне,

Б'е мяне і п'е.

Дома не знайсьці,

Тыднямі яе.

Конь мой удалы,

Як Кашчэй худы.

Ён сябе не цягне,

Што ж мяне тады.

Цёшчынька мая,

Та яшчэ зьмяя.

Хоча маёй сьмерці,

Злобная штодня.

Пан мой гуманіст,

Дужа любіць хлыст.

На маіх плячах,

Ісьпісаны ліст.

А мае сябры,

Як адзін браты.

П'юць у карчме гарэлку,

Й пысы б'юць тады.

Толькі я адзін,

Самы лепшы сын.

Жонку б'ю і цёшчу

А сяброў і пана

Стрэльбаю забіў.