Як табе тут, беларусушка?

Чую песьні сьпяваеш някепскія,

Што бліжэй табе воіска прускае,

Як гучней табе мова расейская.

Дасьпяваў ужо, і маўчыш як слуп,

Вочы коламі, нецьвярозыя.

Ляжаш вечарам, прасапіш пад нос:

«Хоць і власьць дзярмо - зато добрая!»

Як ты быў аслом так і сьпіш аслом,

Відаць, быдла ў табе - неўмяручае.

Няхай сьвет гарыць, для цябе адно:

Чарка, шкварка, адзеньне маднючае.

А вось я, хто я? Я твой лепшы сын,

Ты мой лепшы маць, мы жа родныя.

Каб ты дрынам мяне, каб бы проста дрын,

Дык былі б дасканала падобныя.