Страшна ўвечары жыць

Зь незагоенай ранай.

Ты сказаў: «Адбаліць,

Заставайся каханай».

Страшна ноччу мне быць

З гаркатой апантанай.

Ты сказаў: «Адшчыміць,

Заставайся каханай».

Ах, нуда – не бяда

Ў цішыні расстралянай.

На праломе ільда

Застаюся каханай.

Валуны ды вуглы,

Золь дарогі калянай.

У праёме імглы

Застаюся каханай!