Велічны пан! Я сам!

Я сам, мне ня трэба ніхто!

Хто? Хто? Беларус? Вядома.

Адразу на твары відно?

Быдла? Хай сабе быдла.

А што? Дый нічога, я так.

Абрыдла мне гэта, агідна!

Дык як наша бульба на смак?

Што, спадабалася? Пэўна ж!

Смачная бульбачка, што?

Чарку да шкваркі? Прыемна!

Хіба непрыемна? Няўжо?

Калі ж непрыемна, прабачце.

Бо болей нічога няма.

Знайсьці? Пашукаць? Можа скрасьці?

А гэта ўжо вы дарма!

Красьці тут вельмі ня добра.

Хоць мы талерантныя пан.

Але паглядзі, вось вінтоўка,

А тут табе не рэстаран!

Бывай, наш Бог нам даруе.

Прабач, паспрабуй зразумець.

Што нам дабрыні не бракуе,

Проста ня трэба барзець!