Зялёны шум. Дарогі палатно.

I прагне, і шукае слова – слова.

Яшчэ ня сьпіць у Мележа вакно,

Яшчэ сьвятло ня гасьне ў Куляшова.

Зялёны сьвятлафор а ці імгла,

Наперадзе дыстанцыя ці фініш?

Жыцьцё,

               жыцьця ты іншага ня мысьліш

На катарзе любові і сьвятла!

Аціхнуць спрэчак трэскі. Схлынуць стрэсы.

Дарога сьцежку выбера ў глушы.

I некаму пажаліцца на бессань,

На непагоду ў сьвеце і ў душы.

Ды ў час, калі шукае слова – слова,

Зьнябыўшы тлусты тлум і мітусьню,

Агеньчык цыгарэты Куляшова

I журавіны Мележа – прысьню.