Аціхлі дрэвы і шляхі,

Каб голас Ваш змагла пачуць я.

Так растапляюць лёд глухі

Вясны жаданыя пачуцьці.

Пастойце ж на гары крутой!

Нам усё роўна дыхаць розна.

Так белізны сваёй сьвятой

Засарамаціцца бярозка.

Я аддала сябе сама

Ва ўладу полымя і скрухі.

Каторы год між нас – зіма,

Ляцяць гады, як завірухі.

Сачу задумнай сіратой

Адзін пагляд, што мілы зроку.

Пабудзьце ж на гары крутой!

Я пакланюся Вам здалёку.