Сьпяваць сьвяточнае! Глядзець каханай у вочы,

Глытаць віно, як кроў глытае зьвер.

А потым бегчы па лясох і дні, і ночы.

Але ж дарма! Усё будзе не цяпер!

У куточку сьцішыцца і думаць пра забойства,

Каб у галаве да сьмерці быў давер.

Набыць труну, парэзаць венаў мноства,

Але ж і сьмерць, наступіць не цяпер!

Гарбату піць з прыемнай асалодай,

Глядзець кіно, як варты кавалер.

Быць модным надта, і сачыць за модай.

І гэта ж трэба доўга - не цяпер!

Ці выйсьці на прашпэкт і біць машыны,

Каб потым пасадзілі ў вальер.

За кратамі сабакам выць тужліва!

Дарма! Бо выпусьцяць таксама не цяпер!