Бярэш мяне, палоніш зноў,

Матрыярхат прыроды.

Ты ў буйнай квецені садоў –

Пара любові й згоды.

I запячэ, і зашчыміць,

Як рана нажавая,

У грозных водблісках зарніц

Пара любові й жалю.

I будзе першаю сьлязой

Нясьмертна дол накрыты.

I я прыму цябе з азоў –

Пара любові й крыўды.

З высокай годнасьці душы,

З адчайнага напеву,

Ты скажаш мне, як трэба жыць,

Пара любові й гневу!