Лявоніха

Ой, лявоніха, гулянка, гульня!

Галасістая бяседа твая.

А мы, дзеткі, усе здольненькія

Пяём песенькі вясёленькія.

Як маленькай я ў матулькі жыла,

Як вішанька, у садочку цьвіла,

Цьвіла, цьвіла ды пацьвітывала

Лемантарык свой пачытывала.

Як прыйшла я у дзіцячы садок,

Пайшла зь дзеткамі ў танок, у танок.

Я гуляю тут пагуліваю

За работкай недакучліваю.

Як вішанька, у садочку цьвіту

І навукі ўсе лаўлю наляту, –

Я рысую і пачытываю,

Раблю цацкі і папісываю.

Юрачка

1

Ой ты, Юрачка,

Што ня вучысься?

Так да невукаў

Ты далучысься.

А як вырасьцеш

Ты няўмекаю,

Усе высьмеюць

Недарэкаю.

*

А ў нашага Юрачкі

Зьелі сала шчурачкі,

Як пабег ён у лясок,

Каб схавацца ад кніжок.

А ў нашага Юрачкі

У капоце дзюрачкі,

Нарабіў ён іх сабе,

Як стаў лазіць па вярбе.

2

Ой ты, Юрачка,

Што лянуесься,

Хаткі нашае

Не пільнуесься?

Толькі бегаеш,

Забаўляесься,

Гэтак з кпінамі

Напаткаесься.

*

А ў нашага Юрачкі

Пагублены гузічкі, –

Ён тады іх пагубляў,

Як з садочку уцякаў.

А з нашага Юрачкі

Сталі кпіць і курачкі,

Што ня мыўся цэлы дзень

I бубніць, як авадзень.

3

Ой ты, Юрачка,

Кінь ляніціся,

Ды надумайся

Ты вучыціся.

Будзем цешыцца,

Што ты вучысься

I да невукаў

Не далучысься.

*

А нашаму Юрачку

Кот зрабіў пячурачку, –

Юрка мейсца там заняў

I з катком – курняў! Курняў!

А нашаму Юрачку

Тнуў камар у скурачку,

А Юрачка – ай-ай-ай!

Камарочак, не кусай!