Калі ў нас татачку забіралі,  

Мама пабегла ратаваць,  

Шасьцёра плакалі сьлязамі,  

Ды ўночы беглі іх шукаць.

Ля крыжа ручкі ўздымалі,

У паветры бачылі Хрыста,  

Зямлю сьвятую цалавалі,  

А мама з татам не прыйшла.

Сапраўды, анёлы ляталі,  

У бельлі з крыламі ў шаўках.

Мы плакалі, яны сьпявалі,  

Не цешылі чамусьці нас.

Ад хлеба-солі, мамы, таты  

Для нас гатовілі ўжо шлях  

У Петрапаўлаўск, у Курапаты,  

Адзін Бог ведаў на той час.

Але нявечна панавалі  

Анёлы чорныя ў вярхах.  

Сярпы, кувалды іх зламалі  

I разагналі па кустах.