Як адбіткі вякоў, як набыткі,

Што ня ў сілах здалець і смуга, –

Легэндарныя коні і сьвіткі,

Вышываная – кроўю – сьцяга...

Нашы плечы ў баёх не паслаблі,

Хоць крышыў іх нягоды віхор.

Чаратамі – сталёвыя шаблі

Над прадоньнем былінных азёр.

Наша моц гартавалася ў буры,

На гарачых кастрах пачуцьця.

...Неабутыя славы катурны

Пры высокім дыханьні жыцьця.

Песьня й праўда – бясцэнныя зьліткі

(Чужакам хай пасьвецяць рублі).

Легэндарныя коні і сьвіткі –

Ўсё разбуджана гулам зямлі!

На паверцы стаім, на праверцы,

Растапляючы камень і лёд.

I прасьвечваюць нашыя сэрцы

Каліноўскі. Купала. Народ.