А зь якой былой разлукі

Працягну насустрач рукі

I ў зьдзіўленьні анямею

Перад воблікам тваім...

На пуцінах суравею

Растае спадману дым.

Вось ён: дужы, нечаканы,

Неспазнаны, некаханы

Горкай краскай палявою,

Пылам выстылых дарог...

Труднай ласкі удастою

Заглянуць на мой парог.

Што ж –  глядзі! Я вось такая:

Незямная і зямная,

З дрогкай радасьцю бяссоннай,

Зь непрагляднаю вярстой...

Дабрадзеем – стол кухонны.

Ліхвяром – пісьмовы стол.