Больш для сябе не існаваць

I з болем – не зьмірыцца.

Як знаць: каго мне прывячаць,

Каму усьлед маліцца.

Пячэ зіхоткая раса

На халадку самоты.

А я – жыла, а я – расла,

Каб здагадацца: хто ты!

Яшчэ пастукае ў душу

Галінкаю надзеі

Прачысты дождж, зялёны шум,

Ціхмяны спад завеі.

Ляцець трывожнаму пяру

Пад стрэсам, пад аблогай...

Як знаць: з табою гавару

Ці з цэлаю эпохай?