За вакном маім ластаўкі кружаць...

Пасьля дожджыка яркая ружа

 

Усьміхаецца ласкавей неяк.

І п’яніць мяне водарам ружа.

 

Маё сэрца цяпер палымнее,

Як расьцьвіўшая толькі што ружа.

 

І душа мая гэтак-жа сьвежа,

Як абмытая дожджыкам ружа.

 

Я гляджу на вясёлкі мярэжу...

Гэта – ярка цьвіце ў небе ружа.

 

Я і сам маладзею, мой дружа,

Як пад сонцам і дожджыкам ружа.