Ні на міг, ні на век – не твая.

Так і трэба, відаць, так і трэба!

Распрыгонена сьцежка мая

Аж да самага хмарнага неба.

Пажадаю імклівай хады.

Не спаткаю ужо, не спытаю.

...Капытамі на сьнезе сьляды

I на волі маёй – капытамі.