Хай вас клічуць зялёнаю парасьцю, –

Не крыўдуйце! бо так яно й ёсьць.

Але добра, як з мудраю старасьцю

Ў цеснай дружбе жыве маладосьць.

 

Што прайшло, не кацілася покатам

У багатым старэйшых жыцьці,

А сабрана ў скарбніцу; і вопыт той

Старасьць хоча да вас данясьці.

 

І, хто п’е гэты вопыт, як сокі

П’е з багатай зямлі маладняк,

Той расьце і магутны й высокі

Штогадзіны, ня толькі штодня.

 

Хай вас клічуць зялёнаю парасьцю...

Покуль сілы у вас яшчэ ёсьць.

Падружыцеся з мудраю старасьцю,

Каб ня траціць дарма маладосьць.