Жыцьцё маё – узьлёты і падзеньні,  

Трывожны цень на выстылай сьцяне.  

І там, дзе сустракаюць на адзеньні, –  

Наіўныя, ня ўбачыце мяне.  

Дыхне у твар грыбны вятрэц знаём,  

Лагчына ў малаковым тумане.  

Няхай камусь прымрояцца прыёмы  

На гэты раз – і заўтра! – безь мяне.  

Мараль якіх спэктакляў і учынкаў  

Ўзрасьце, а ці ўпадзе ў пустой цане?  

Зялёная, залётная дзяўчынка  

Прысьніцца вам, ды толькі безь мяне!  

Ні зайздрасьці ў душы, ані шкадобы.  

Служу зямлі, дзе промень не пагас.  

О, рыцары на час, дзяльцы і снобы,  

Шчасьлівая, я больш ня ўбачу вас.