Цяжка сёньня забыцца на тое,

Што калісьці было, бо й цяпер яно ёсьць:

Брат на брата гадуе ў душы зьмяю-злосьць,

Лезе ў вочы сьляпіцай-слатою.

 

Перагрызьліся ўсе між сабою,

Асьляпіла ўсім зрок прагавітасьць-аса;

Паўз людзей праплывае-праходзіць Краса,

Не прыносячы ў сьвет супакою.