1

Мы ў парку, дзе дрэвы - у мроях, у сне.

Сюжэт наш банальны, не новы, спрадвечны,

такі ж ненадзейны і недоўгавечны,

як самы першы ў гэтым годзе снег.

І словы светлыя, і лёгкі смех.

Нішто нас засмуціць з табой няздатна.

І рукі тваёй дотык такі ж далікатны,

як самы першы ў гэтым годзе снег.

Кахаць - высока, хораша - ці ж грэх?

Скажы,святая, вечная Каложа.

Няхай між намі будзе ўсё прыгожа,

як самы першы ў гэтым годзе снег.

         2

Віншую цябе з першым снегам.

У нашай прамоклай Гародні,

дзе восень бясконца пануе,

ён падае, як суцяшэнне,

з'яўляецца светлым імгненнем,

чаруе,

хвалюе.

Віншую!..

         3

Першы снег.

Пад нагамі ёнстане

бруднай, брыдкай вадой.

А што стане са мной?

А з каханнем?..