Камяком у горле захрасла жаданьне быць

тлумныя гарады, індустрыяльныя краявіды

і ў мясцовых анёлаў німбы

нібы змаляваныя з глянцавых вокладак

а я чытаю па складах твой погляд

я праводжу цягнік, падобны да тлустага вусеня

табе застаецца вусьціш

мне застаецца сьмяшынка,

схаваная ў выгіне тваіх вуснаў