Трывожна згадваць цябе

трывожна

як быццам адкрываюцца старыя раны

як быццам за вершаліны дрэнаў чапляецца вецер

пакуль я кідаю бяздомнаму кацяняці

абгрызеныя курыныя косткі

беламу зеленавокаму кацяняці

на горад апускаецца вечар