Адзінай мэты не зракуся,
І сэрца мне не задрыжыць:
Як жыць – дык жыць для Беларусі,
А без яе – зусім не жыць.
Ларыса Геніюш
Родныя вобразы
уваход      рэгiстрацыя
 
  ГАЛОЎНАЯ     АРХАІЧНАСЬЦЬ     ЖЫВАПІС     ДПМ     ВЕРШЫ     ЛІТАРАТУРА     БІЯГРАФІІ     ФОРУМ     СПАСЫЛКІ  
пошук

  
* * *

Адгадваць

адмысловыя крыжаванкі дарог

бачыць чыгуначныя станцыі

і аўтобусныя прыпынкі

зацярушаныя пылам памяці

адчуваць

пах надыходзячай навальніцы

зазіраць у вочы вандроўніка

стомленага

спасьціжэньнем

адлегласьцяў

чуць

як цёплыя струмені дажджу

сьцякаюць па вопратцы часу


ісьці басанож па мокрай, казытнай траве

стаць трымценьнем маладога лісьця


2006  В. Трэнас

вэрсія для друку

Адзнакi: 0/0 Водгукі(0)
Дадаў PL 17.02.2010