Дрэвы абапал тутэйшых дарог –

быццам падлеткі са злоснымі тварамі

сварацца зь ветрам і строяцца парамі

разам чакаюць нябесных дароў

цёплы імклівы задумлівы дождж

стрэне абдымкамі пыльную раніцу

і невядома: залізваць мне раны ці

бегчы хавацца ў пакінуты дом