– Добры вечар, Муза, добры вечар!

Зноў прышла ты да мяне у госьці?”

Абняла пяшчотліва за плечы,

Як у маладосьці.

 

“Не пайду я, мілы, больш у прочкі, –

Зашаптала горача, з запалам. –

Я й цяпер кахаю твае вочкі,

Як даўней кахала.”

 

Прыгарнуў я Музу і, бяз сваркі,

Дараваў ранейшыя правіны.

“Налівай-жа, любая, у чаркі

Пеністыя віны!”