У руках тваіх кніжка паэзій,

Вочы сочаць радок кожны пільна,

А на вуснах усьмешка гарэзіць,

Ды усьмешка такая мілая.

 

Ты чытаеш паэзіі іншых,

А сама, відаць, думаеш штосьці.

Можа ўспомніла годы калішнія,

Як хадзіў да цябе ў госьці.

 

Тры гады прамінула з тых часаў.

Тры гады... Перажыта-ж нямала.

Гэты цас веснавою акрасай

Ды каханьне у нас палала.

 

Тры гады – немалая дарога,

Ды малая яна для нас...

Пражывём мы каротка, ці многа, –

Успамінаў ня згасіць час.