Ты надта далёка

далей, чым могуць сабе ўявіць

аўтобусы, самалёты і цягнікі

час трымае на ланцугу

праглядаю архіў непазбыўных пачуцьцяў

хутка восеньскае лісьце

будзе танчыць тужлівае танга

і паветра прасякнецца

п’янкім пахам сьвежага хлеба

я скармлю галубам

апошнюю лусту сваёй любові