А цяпер мне і падумаць дзіка,

Што цябе калісьці не было, –

Добры дзень,

Унучка Дамініка –

Воч маіх апошняе сьвятло.

Радуюся ўсьмешцы, плачу, крыку,

Тытулу шаноўнейшаму – дзед.

I малюся: ўнучку Дамініку

I пасьля мяне ня ўкрыўдзі, сьвет!

Ланцугу жыцьця хапае зьвеньняў

Звычкі навязаць,

Каб не ўцяклі.

Зьмена прозьвішчаў і пакаленьняў,

Перамена мейсцаў на зямлі.