Ой, калючы ялавец, –

Ягадкі салодкі.

Ой, харошы ж маладзец,

Дык няма малодкі.

      Адгукніся ты на лес,

      Ці хто не пакліча;

      У свае парткі ня ўлез,

      Можа, хто пазыча.

Будзем сватаць, што такі,

Што няма у сьвеце:

Да работы без рукі,

А рад спаць у леце.

      Што ні возьме, зробе так,

      Што сьвет надзівіцца:

      Кіем косе, гарэць так,

      Што ў латах прасьпіцца.

Ой то хлопец! у карчме

Першы ён на лаве;

Першы зваду з тым пачне,

Хто яму ня ставе.

      У касьцёле на рок раз,

      I то серад ночы:

      Не прывыкшы, як у вас,

      Лезьці Богу ў вочы.

А харошы, дык які!..

Толькі што бяз носу:

Адкусілі нос ваўкі,

Дык ня мае лёсу.

      А багаты, дык на што:

      Пазычыў карончык,

      Як пазыча яшчэ сто,

      То будзе чырвончык.

А разумны ж, дык як той,

Што ляжыць у ломе,

Смокча лапу да сьвятой

На пячы у доме.

      Нуце, дзеўкі, да яго,

      Як мухі да мёду:

      Будзе муж хоць для каго

      З добрага заводу.

Ласа есьці, смагла піць

Ня будзе адказу,

А па шлюбе жонку біць

Дык зачне адразу.