Быў год,

Яшчэ з вайны галодны,

Стараўся кухар,

Мой сусед:

Ён скручваў пеўнікам галовы,

Клаў на калоду,

Клаў і сек.

Чакаў райрэстаран маўкліва.

А пеўні без галоў

Вакол

Яшчэ падскоквалі ў каліўі,

I кроў сьвістала з гарлякоў.

Наліпла на сякеру пер'е,

Кроў павыпальвала траву.

I ля суперніка супернік

Скакаў,

Згубіўшы галаву.

Туман зрабіўся саланейшы,

Ад перапуду сам ня свой

Дабег да ўзьмежка

Мой сланечнік

Са скручанаю галавой...