Балаты на хаду асушылі,

Як вітальную чашу, да дна.

Перацялі лясам сухажыллі –

Перспэктыва далёка відна.

Зім сьняжыстых апошніх спадкі –

Гурбаў мэндлікі без каласкоў.

На падталы асфальт курапаткі,

Як з блакады,

Выходзяць зь лясоў.

Дзе квактух лесавых асьцярога?

Дзе рассыпаны жар журавін?

Шынамі зашаптана дарога.

Мчыць уссмылены статак машын.

Ні саней, ані сена трушыны,

Ані згубленай торбы з аўсом.

Ахінуў

Сум галодны птушыны

Дым

Цяжкім ад бэнзіну крысом.

Хіба ў госьці да казкі

Прасіцца:

Там на ўхабах падскоквае воз,

Там частуецца рыбай лісіца,

Там у згубленай торбе авёс.