Адзін... Ізноў адзін,

Нібы забыты ў полі колас...

Дзе шчасьце радасных гадзін,

Дзе твой пяшчотны голас?

 

Дзе твой пагляд вачэй палючых,

Тваіх пяшчот агністасьць дзе?

І раняць сэрца мне балюча

Кусочкі колішніх надзей.

 

Няма твайго цяпла. У далі

Ты павазла яго з сабой.

Нібы на рэчцы бурнай хвалі,

Імкнуцца думкі за табой.