Быццам цяпла стае,

Сонца сьмяецца міла...

Сталыя дні мае –

Возера ля небасхілу.

Шэпчуцца дзён чараты,

Радасьці гусі – ў вырай.

Хочацца дабраты,

Хочацца дружбы шчырай.

Грэюць спагады кастры.

Тлее адчаю прысак.

Хваляй з чала сатры

Прывід самотных рысак.

Зорнай маёй журбе

На недалёкай мілі

Ценем адбіцца ў табе,

Возера на небасхіле...