Баюся,

Не пераплыву

Ў пасьляваенным гарадку

На вольным быстраку

Раку,

Каб вольнай мець

Адну руку,

Не акунуўшы галаву...

Маленства плыткая рака

Глыбокая для хлапчука.

А берагі!

Да неба – той,

Другі –

З трывожнай нематой.

На рэках сталасьці віры

Скруціць мяне хацелі ў крук.

Быў на жары

I на вары,

Часамі не хапала рук.

I захлынала з галавой

Бядой,

Як палыны, сівой.

А ўсё здаецца,

Я плыву,

Не акунуўшы галаву...