Маці! ня плач, не журыся,

Сьлёз дарагіх не рані,

Думкам ліхім не карыся,

Роспач ад сэрца гані!

 

Цяжка – я ведаю, – маці,

Сына чакаці з вайны,

Думаць аб долі дзіцяці,

Сьніць ноччу страшныя сны.

 

Вер, што твой сын не загінуў,

Шчасьце ня здрадзіць яму,

Ён абміне дамавіну,

Хоць і нацерпіцца мук.

 

Зло не заўсёды на сьвеце;

Пройдзе навала нягод, –

Новай зарою засьвеціць

Шчасьця народнага ўсход.

 

Вернецца к роднай на ўлоньне

Твой ненаглядны сынок,

Пацеркі-сьлёзы аброніць

Радасьць матуліна зноў.

 

Прыдзе жаданая доля,

Сядзеш ты з сынам за стол,

Сэрца ня ныцьме ад болю,

Больш не пакрыўдзіць ніхто.