Бог Апалон з галавы зьняў карону і кінуў у неба.

Ў сьветлым паветры яна пралятае; вагнямі малымі

Робяцца ў ёй на ляту ўсе каменьні каштоўныя. Ў небе

Быццым карона жа між на каленях стаячага Нікса

І паміж Цмока яна, затрымаўшыся, блешча на мейсцы.

(з Авідзія)