Як моцны рэактыў, каторы выклікае

Між строк ліста, маўляў нябожчыкоў з магіл,

Рад раньш нявідных слоў – так цемень залівае

Зялёны, быццам лёд, халодны небасхіл,

І празь імглу яго патроху праступае

Маленькіх, мілых зор дрыжачы, срэбны пыл.

Здароў, радзімыя! Мацьней, ясьней гарыце

І сэрцу аб красе прыроды гаварыце!