Зьберажэш памерлай краскаю,

кладучы на старонкі кнігі –

буду быць і не быць – толькі назваю

берагамі рэчкі Нямігі.

І, хай кажуць, ніколі ня верыла:

ну ня могуць быць берагам трубы...

І ты ўсю мяне перамерала.

Нізавошта. Для новае згубы.