Мір гэтаму дому,  

Дзе шчасьце мы бачылі ўсе...  

Вецер шматкі саломы  

Па мокраму сьнегу нясе,  

Дожджык імжыцца ціхі  

(Вясковы вячэрні час),  

Карова з добрымі ўздыхамі  

Глядзіць з-за сена на нас;  

Курка з цёплага поклада  

Кудахча, бы знесла сусьвет...  

Прытульны, добры і цёплы  

Наш беларускі сьвет.  

Садок да рачулкі зьбягае,  

Хатка глядзіцца ў плёс.  

..................................

Арлы на сьвет вылятаюць  

З такіх менавіта гнёзд.