Моны Лізы сьмяюцца губы,  

Страсьць Бэтховэна ў гуках пяе...  

Сьмерць вартуе тое, што любім,  

Вырвем любае з рук яе.  

Каб жыло і нашчадкам сьпявала,  

Каб навекі стаяла ў вяках.  

Рым загінуў ад дзіды вындалаў, –  

Рым жыве ў Ювэнала радках!