Сустрэчы, расстаньнi, сустрэчы,

I Вы да мяне iдзяцё.

Я думаў, што гэта жыцьцё,  

А дзень пераходзiў у вечар.

Мо гэтай хвiлiнай i жыў я,

Калi гэтак праўда было,

I сонца ўцякала ад жнiўня,

Ушчэнт разгубляўшы цяпло.

Я думаў, што гэта ў жыцьцi

Губляюцца рэшткi тых думак,

Сабе я здаваўся разумным,

А думкi змаглi не прыйсьцi.