Адагрэй мае рукі подыхам

І маўклівасьць маю даруй –

Я жыву ў чаканьні поўначы,

А мінулым я не жыву.

Толькі холад навокал вечарам,

І ўжо тут ні пры чым зіма,

Калі побач з душою вечнае,

А спакою ў ёй няма.

Я тут быў, калі дні праходзілі

І ўспомню іх – будзе час.

Адагрэй мае вочы позіркам

І застанься ў маіх вачах.