Ўстань, навальніца, мкні нанова,

Ўзвый, вецер, зь ёю за адно!

У віхры уляцяць палова,

Пакіне чыстае зярно.

Удар, цыклон, удар на мора,

Цалуй яго ў глухое дно,

Ўсплясьні ваду – і пэрлаў горы

На бераг выкіне яно.