Прылятае зь вясной лёгкакрылай

Сонцавейнае радасьці зьніч.

Я выходжу, каб песьняю шчырай

Прывітаць нашы новыя дні.

 

Над маёю Радзімай прадвесьне

Рассыпае пяшчотаў цяпло.

І цьвітуць мае звонкія песьні

Каляровай вясёлкаю слоў.

 

Жаўруковымі песьнямі звоніць

Маладая вясновая даль.

Усьміхаецца ласкава сёньня

Нам бяздоннага неба крышталь.

 

Абагрэтая ласкаю шчырай,

Мкнецца ў далі дарога жыцьця...

Так і хочацца звонкаю лірай

Сеяць песьні па краю наўсьцяж.

 

Так і хочацца мне, каб сягоньня

Васілёчкамі песьні цьвілі,

Каб луналі над цёплым улоньнем,

Абагрэтае сонцам, зямлі.